De kasten en kastjes maakt Saulnier zelf uit panlatten van gesloopte huizen. Het vullen ervan stemt zij af op het thema dat haar in een bepaalde periode inspireert. Loflied aan Maria (november 2003) was zo’n thema. Hoewel het hier niet om religieuze kunst gaat, verraadt het thema haar katholieke – want Franse - achtergrond. Maar meer dan dat gaf het Saulnier de gelegenheid met mooi – overigens gerecycled of, plat gezegd, afval-materiaal te werken. Behalve de Maria’s getuigden haar engelen en heiligen indertijd van een geraffineerde balans tussen op het oog waardeloos materiaal als blikjes en restmateriaal en het gebruik van mooie stukjes textiel, kantjes en bandjes, kralen, steentjes en half-edelstenen. Saulnier is behalve een ogenschijnlijk toevallige vinder ook een toegewijd (schat)bewaarder die met precisie haar materialen weet toe te passen. Op die manier weet zij meesterlijke verbeeldingen in klein formaat te creëren die in hun subtiliteit grandeur en rijkdom uitstralen. Ze vertelt dat de ‘spullen’ haar inspireren tot creaties en niet andersom, vondsten blijven vaak lang liggen. Het materiaal van Saulnier moet al een leven achter zich hebben voordat het zich mag verheugen in toepassing ter opluistering van één van haar kunstwerken.