De schilderijen van Carin kenmerken zich door een krachtig kleurgebruik en een schetsmatige manier van schilderen. Figuratie ontstaat binnen een geabstraheerde omgeving. Haar werkwijze is langzaam. Laag over laag worden kleurvlakken over elkaar heen gelegd, waardoor een rijpe "huid" van het schilderij ontstaat.
Haar werk heeft zowel een monumentaal als een poëtisch karakter waarin altijd de mens centraal staat. Vaak vormen teksten, gebeurtenissen en verhalen de aanleiding tot het maken van een schilderij.
Ook de dramatiek tussen licht en duisternis vormt een belangrijk element in haar werk. In haar krijttekeningen komt dit het krachtigst naar voren. Het licht als een metafoor voor een hogere wereld en de duisternis als een afspiegeling van aardse mogelijkheden.
